donderdag 28 januari 2016

Joep vertelt over baldadigheid....



Ik hoor mijn baasmevrouw nog weleens zuchten en roepen dat als je niet beter zou weten, je zou denken dat ze een stel jonge kinderen in huis had. Ik geef toe dat ze ons nog weleens tot de orde moet roepen.
Want de laatste tijd rennen wij als een kip zonder kop door het huis heen. Yoris de draak (zo noemt de baasmevrouw hem vaak, want het kan echt een draak zijn) zit dan hoog op de tafel of op een stoel, en zodra ik langs loop springt hij boven op mij.
Ook gebeurt het nogal eens dat hij als een bok door de kamer springt, en dan op de een of andere manier zelfs tegen de muur op springt. Het is gewoon niet uit te leggen.

En noemt ze Yoris een draak door zijn streken, zo noemt ze mij weleens een watje.
Maar kan ik er wat aan doen dat ik zielig doe als ik schrik wanneer Yoris op mij springt of mij zelfs in mijn nek wil bijten.
Als wij alleen thuis zijn dan ga ik lekker op bed liggen slapen, en Yoris ligt er dan ook bij hoor, maar gaat altijd naar de deur als er iemand thuis komt. Ik hoor het vrouwtje dan vaak vragen of we lief geweest zijn. En ik merk dan dat ze hem even op wil beuren om te kroelen, want hoor dan meteen zeggen jaja, je mag weer lopen!!! Hij heeft er een hekel aan dat je hem opbeurt.
Ik blijf dan gewoon liggen, en loop later wel op mijn gemak naar beneden. Want meestal gaat het vrouwtje daarna lekker op de bank, en dan kruip ik heel dicht tegen haar aan, want dat vind ze fijn. Ik rol dan op mijn rug zodat ze dan op mijn buik kan kriebelen, en sla mijn poten over haar pols.

We zijn eigenlijk totaal verschillend, en ik mag dan een watje zijn, maar ik kan me soms ook wel als een baas gedragen hoor.

Zo ook hier....

We zitten hoog op de tafel naar die kleine jongen te kijken, die de laatste tijd steeds allerlei speeltjes van ons komt brengen. En dan roept hij steeds Hallo mauw!!!

En dan begint Yoris opeens in de schaal te klauteren die op tafel staat.
Nou, dat is dus niet de bedoeling hé. En zeg vriendelijk maar toch streng dat het afgelopen is.

Want dat kan toch niet!!!











En geloof mij, hij luisterde toen wel....
Vandaag luisterde hij echter niet naar de baasmevrouw. Ja, ze was echt een beetje boos hoor...., want hij gooide een pot van de haltafel en die viel kapot op de grond. Gelukkig was het geen dure zei ze tegen baasmeneer, want het was er een die ze zelf bewerkt had ofzo met tegellijm en een touwtje,

Gelukkig is ze het alweer vergeten hoor, want we kregen vanavond een lekker snoepje, en lagen samen (ja, zelfs Yoris) bij haar op de bank toen ze tv zat te kijken.



woensdag 20 januari 2016

Mason.....


We waren de uitgerekende dag al voorbij, en zaten op vrijdagavond bij mijn schoondochter om haar verjaardag te vieren. Niets wees er op dat die kleine spruit zich snel zou aankondigen.

En dan sta je op Zaterdagmorgen op, en heb je net je ontbijt naar binnen gewerkt als de mobiel gaat...
Ik vlieg meteen op, en ja... ik was weer oma geworden.




Vandaag mag ik jullie voorstellen aan mijn tweede kleinzoon Mason.
Helemaal verliefd op dat kleine hummeltje.

Ook jij bent net als Daan voor altijd in mijn hart!!


maandag 11 januari 2016

Een nieuw jaar...


Het lijkt nog zo kort geleden dat ik hier schreef dat we aan een nieuw jaar zouden beginnen. En dat jaar is omgevlogen en nu beginnen we alweer aan een nieuw jaar... Gelukkig hoor ik jong en oud zeggen dat de tijd door de vingers glipt, dus het is niet alleen ik die er last van heeft. Nu is het natuurlijk ook zo, dat wij altijd lekker bezig zijn, het zij thuis of bij de kinderen. Maar ook gewoon met een lekkere wandeling, of iets gaan bekijken of bezoeken. En niet te vergeten de oppasdag van onze kleinzoon. Afwisselend met af en toe een keer lekker uit eten vullen wij de dagen dus goed. En dan vliegt de tijd ook letterlijk voorbij.





We wonen hier inmiddels alweer 35 jaar, ongelooflijk als je dat zo opschrijft, wat betekent dat we op 2 Januari ook alweer 35 jaar getrouwd waren, wat inmiddels ook een mijlpaal en heel bijzonder is. En ja, toen ging je trouwen als je samen wilde wonen...
De meeste klussen hier in huis zijn wel gedaan, toch blijven er natuurlijk wensen. En dat is maar goed, want wat zou het leven saai zijn als er niets te wensen is. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat mensen jaren lang met dezelfde inrichting doen, en zelfs dingen op dezelfde plaats laten staan.
De meeste wensen zijn geen grote verbouwingen maar eerder kleine aanpassingen. Die ene kachelwens is er nog steeds, en ook zou ik heel graag een nieuw aanrechtblad willen, want ik krijg de sfeer maar niet in de keuken zoals ik wil. Want hoe mooi het terrazzo blad ook is, het blijft landelijk in de stijl van brocante landelijk. Dus wie weet wat dit nieuw jaar ons gaat brengen.
Maar met iedere aanpassing of verbouwing zullen jullie het weten, want met bloggen ga ik ook alweer bijna mijn 8e jaar beginnen, en voorlopig zal ik daar nog wel even mee doorgaan.




Net als op Pinterest, Facebook en Instagram. Eigenlijk zijn we overal druk mee bezig en denk, of nee ik weet het wel zeker dat die dingen ook veel tijd opslurpen. Maar het is zo leuk!!
En dingen die je leuk vind moet je gewoon doen, want de tijd gaat heel snel voorbij.

De foto's die hier bij deze post plaats zijn foto's van mijn laatste aankoop. Een stoere houten bak voor op de aanrecht. En deze bak zou toch veel stoerder overkomen op een ander blad.... ja, toch!!! En nu de kerstkrans eruit is, ook weer even wat anders op de schap.




Verder wil ik iedereen bedanken die mij het afgelopen jaar trouw heeft gevolgd of volger zijn geworden en voor de lieve leuke reacties die ik via blog, mail of wat dan ook mocht ontvangen.
En hoop dat we dit jaar allemaal weer mooie woonideeën op kunnen doen en elkaar op social media kunnen inspireren.






woensdag 30 december 2015

Op naar 2016...


Dit word alweer de laatste post van dit jaar, en weet niet hoe het bij jullie is gegaan. Maar voor mij is het jaar omgevlogen. Een jaar wat begon met een huwelijk van onze middelste, het uitvliegen van onze jongste, en allerlei klusprojecten en tegenslagen. Maar achterom kijkend is alles goed gekomen en mooier geworden. Zelfs qua gezondheid mag ik niet klagen, al blijf ik mijn ups en downs hebben. Maar dat hebben we vast allemaal wel. Deze week ben ik lekker vrij, en heb gisteren meteen het beetje kerst wat ik in huis had verwijderd. De zon scheen en ik had het gevoel dat het voorjaar in aantocht was. En houd je normaal de deuren en ramen graag dicht in december, nu had ik de kleine raampjes zelfs open staan.
Heerlijk de hele dag een beetje schoonmaken en keutelen in huis met de top 2000 aan op tv. Af en toe een kop koffie met Joep en Yoris om me heen, en dan gezellig aanschuiven in het top 2000 cafe.



Deze schaal heb ik al vaker binnen gehad, en afgelopen zomer stond hij op de buitentafel en ging Yoris er lekker in liggen. Nu stond hij lekker een beetje te verweren, en heb ik hem maandag maar eens een beetje schoongemaakt om hem binnen weer een plekje te geven.
Op een gegeven moment word het dan toch weer te druk in mijn ogen, en wil ik rust.
En een mooi item word toch alleen maar mooier door de eenvoud.


De heren hebben het natuurlijk allang weer geïnspecteerd, 
en goed gekeurd en laten het nu weer met rust. 



Vandaag bij het boodschappen doen heb ik een zak oliebollen meegenomen, want daar kan ik dan aan het eind van het jaar echt zin in hebben. Jaren geleden toen onze kids nog klein waren was Jan altijd zo'n 150 oliebollen aan het bakken. Een traditie die hij overgenomen had van zijn moeder. Maar zoveel word er niet meer gegeten, en dus kopen we ze tegenwoordig maar bij de bakker.





En dat ze smaakten, bewijzen de lege bordjes.

Ik wil jullie graag bedanken voor het volgen van mijn blog. Maar ook voor het volgen op facebook, pinterest en zelfs op instagram. als ik het zo lees, weet ik misschien meteen waarom die weken zo snel gaan hihi....
De reacties die ik krijg stel ik zeker op prijs, en zijn de kers op de taart, en ik probeer zoveel mogelijk vragen te beantwoorden die ik op wat voor manier dan ook krijg. Maar soms heb ik last van die weken die voorbij vliegen...

In Januari begin ik alweer met mijn 8e blogjaar, en ook al was ik de laatste tijd wat minder actief, ik probeer toch het komende jaar ook weer zoveel mogelijk te posten. Want ik blijf het toch nog steeds erg leuk vinden. 
Het komende jaar beginnen we bijna traditiegetrouw met leuke dingen, want begonnen we 2011 met het kopen van onze woning, 2013 met een huwelijk, 2014 een geboorte van een kleinzoon, 2015 wederom met een huwelijk, zo hopen we 2016 te beginnen met  ons 35 jarig huwelijk, en wederom een geboorte. 

Ik wens jullie een hele fijne jaarwisseling,
en een gelukkig, mooi en vooral een gezond 2016

Liefs lia

maandag 21 december 2015

Naderende Kerst....


De kerst komt steeds dichterbij. En het lijkt erop dat ik dit jaar niet echt in de kerststemming kom. Het weer speelt daar ook wel een rol in denk ik. Gisteren waren we even in de stad, en de terrasjes zaten stampvol. Mensen lopen in vesten met een das in plaats van dikke jassen met mutsen en handschoenen. Het sfeertje is er gewoon niet....

Ik heb wel wat kerstsfeer aangebracht door een krans op de deur te hangen, en hier en daar een groene toef, en wat ballen in een schaal te leggen. En buiten stralen de kerstlichtjes in de laurier.
Veel mensen begrijpen het niet, want wat is nu kerst zonder kerstboom. Maar ik voel me er lekker bij, en is dat niet het belangrijkste. Je lekker voelen in huis en doen waar je zin in hebt, en niet omdat iets moet,,,,




Deze week probeer ik ook al zo veel mogelijk mee te nemen vanuit de winkel, want die hectiek probeer ik ook heel graag te ontwijken. Dit jaar komen de kids op tweede kerstdag gezellig eten, maar ook hierbij is het niet te overdreven. Hoop dat ze er allemaal nog bij kunnen zijn, want je weet maar nooit of er een kerstkindje geboren gaat worden.




Op eerste kerstdag tref ik al wat voorbereidingen voor het eten van de tweede kerstdag, en zullen we lekker op de bank een film kijken en naar de top 2000 luisteren.
Wij komen de tijd wel door.




Ik wens jullie allemaal hele fijne kerstdagen.
En geniet op de manier die jij prettig vind.

Liefs Lia

vrijdag 11 december 2015

Tinnen schaal.....





Jan heeft in December wat vrije dagen opgemaakt,
en die hebben we ook besteed om af en toe een winkel te bezoeken.
Zo kwamen we deze mooie oude tinnen schaal tegen.
Ik had al wat kleinere, maar die waren het net niet op tafel.
Ik houd zoals jullie weten niet van te klein, en al helemaal niet van te veel tuttemerul.







Maar deze heeft precies de goede afmeting.
Leuk om alleen neer te zetten, maar ook met een simpele kaarsenstandaard.

En nu in de Decembermaand mag er ook wel wat mos bij.




Heel langzaam komt er ook hier wat kerstdecoratie in huis.
Ook dit jaar komt er geen boom binnen
maar branden de kaarsjes buiten in de boom


Fijn weekend...



zondag 29 november 2015

De tafel…..

 

 

 

Het is alweer een hele tijd geleden dat we een andere tafel kochten. Ik kon hem toen niet echt mooi laten zien vanwege de beschadigde muren en plafond. Toen was het vakantie, en wilde ik wachten tot er een nieuw stofje op de stoelen zat. Inmiddels is alles opgelost, op de nieuwe stof na. Een goede stof op de stoel is bijna net zo duur als een nieuwe stoel. En het is er nog niet van gekomen om naar de lapjesmarkt te gaan. Maar jullie geduld heeft nu wel lang genoeg geduurd. Och, en op de foto is het toch niet te zien dat ze vol met halen zitten, en zolang ze onder de tafel blijven staan ziet ook niemand dat ze totaal verkleurd zijn hihi…..

 

063

De vorige tafel vond ik nog steeds mooi hoor, maar hij bleek uiteindelijk toch wat te klein. En toen we hem konden verkopen waren we er eigenlijk al wel snel uit. Maar ik wilde wel weer een stoere tafel terug kopen. En dat is het ook wel weer geworden, vind ik zelf tenminste….

Het blad moest uiteraard weer van oude wagondelen zijn gemaakt, en dus gingen we wederom naar Frank Pouwer waar ze prachtige planken hebben liggen. Het is dan wel even een zoektocht naar de planken die mooi bij elkaar passen, maar dan heb je ook wat. Al zoekende liepen we ook even door de showroom heen waar een tafelblad klaar stond die je wel heel mooi vonden, maar die veel te groot was. Het toeval wil dat Luc Peters van All in One die onze vorige tafel gemaakt heeft daar ook aanwezig was. En al pratende wilde hij dat blad voor ons op maat maken. Me happy!!!

 

058

De wagondelen zijn oud, dik, megazwaar en zo hard als beton. En samen met het ijzeren onderstel dat we hebben laten lassen is het een hele solide tafel geworden, die je niet even snel opzij schuift. Waarom ijzer zal je vragen, wel ik wilde eens wat anders en iets stoerders. Vandaar dat we op een ijzeren onderstel uitkwamen.

Het blad is grof en toch glad, maar wel met hier en daar gaten waar een moer in gezeten heeft. Maar dat maakt het alleen maar mooier.

 

018.1

 

Het is jullie ongetwijfeld opgevallen dat het doek niet meer achter het bankje hangt. Die heeft sinds kort een andere plek gekregen. Al enige tijd was ik de kleine donkere kast zat, en vond ik die te aanwezig in de kamer. Ik wist nooit goed wat ik er op moest zetten, en hij beperkte mijn zicht op de een of andere manier. Ik had al even zitten broeden of ik niet alles een andere plaats kon geven. Het speelgoed voor Daan stond daar ook in en die moesten natuurlijk wel makkelijk te pakken zijn. Dus als ik nou eens alles even opnieuw ging indelen dan was die kast misschien wel overbodig en zodoende de kamer uit kon.

Ik had nog ruimte in de kasten naast de ramen, en de fotoalbums die zijn met kast en al naar boven gebracht. De kist die boven stond naar beneden, waar dus het speelgoed een fijne plaats heeft.

En vind het zoveel beter in huis.

 

001

 

006

 

Het is veel luchtiger geworden in de kamer, bovendien komt het doek veel mooier uit. En als Daan er is haal ik even de vacht en bak van de kist en hij kan spelen. En het was even een dingetje om die kast naar boven te krijgen, want hij paste niet door het trappengat. Maar gelukkig kon hij via het dak van de keuken en slaapkamerraam toch naar binnen. En zo werd alles weer opgelost. Nu nog even een kleine beschadiging in het trappengat wegwerken.

 

013

 

043

 

Fijne Zondag.

zaterdag 14 november 2015

Sterkte en…….

 

 

Gisteravond wilde ik deze post net plaatsen toen het bericht op tv kwam over de verschrikkelijke aanslag in Parijs. En heb met tranen in mijn ogen en met de rillingen over mijn rug het zitten volgen. Ik wens iedereen die er op wat voor manier dan ook mee te maken heeft heel veel sterkte.

057

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

AVONDLICHT…..

 

Omdat we niet altijd wat te vertellen hebben, en omdat ik nog steeds foto’s moet maken van de eettafel, wilde ik deze keer alleen wat sfeerfoto’s laten zien. Tenminste ik vond het sfeerfoto’s, want wat ik mooi vind, hoeft een ander natuurlijk niet ook mooi te vinden. Maar toen ik aan de eettafel zat om deze post te maken keek ik de keuken in, en wat ik zag beviel me heel goed. Het licht van de spots schijnen ‘s avonds op de plank en verlichten de sobere items die anders tegen een donkere muur niet opvallen.

 

066

En dus wijzigde ik deze post en besloot wat foto’s in het donker te maken, en kijken of ik het voor elkaar krijg om de sfeer vast te leggen. Heb immers die fotocursus niet voor niets gedaan. Bovendien zijn de meeste foto’s die je ziet altijd overdag genomen, en is het wel leuk om eens iets anders te doen.

 

092

‘s Avonds heeft een huis altijd een heel andere sfeer dan overdag. We kijken niet voor niks als het donker is graag bij mensen naar binnen.

Zoals je ziet staat er bij mij dus ook gewoon de olie, en het messenblok op de aanrecht. Want het is een keuken, en de dingen die je daar gebruikt mogen ook gezien worden. Aan de andere kant waar eerst de nespresso stond, staan nu mijn planken met een betonnen vijzel.

 

090

Het gordijn bij het kleine raam heeft bijna dezelfde kleur als de muren en valt ook bijna niet op. Op het scheidingsmuurtje (wat ook weer een buitenmuur is die we gewoon hebben laten zitten om de keuken van de kamer te scheiden) staat de oude kruik met rozenbottels, en ook daar schijnt dan vaak het licht van een spot op.

 

038

En als je dan vanaf de aanrecht richting de ruimte kijkt waar vroeger de keuken was, zie je daar de kast staan die ook weer in een lichtstraal van een spot staat. Net als mijn koffiehoekje…. Ik vind schemerlampen heel mooi, maar een spot kan bepaalde items zo mooi uitlichten als het donker is.

 

094

En als ik me dan omdraai om terug naar de tafel te lopen zie ik het volgende plaatje.

 

095.1

Joep is ook maar in de spotlights gaan liggen, en geeft mij dan weer een heerlijk stilleven.

Slaap lekker Joep….

en fijn weekend.

zondag 8 november 2015

Achter de muur….

 

 

 

Laten we weer een stukje verder gaan, en wel achter de muur. Maar dan zal ik jullie eerst even laten zien hoe het was, 

 

2013 (2) 2013 (1)

Op deze foto’s zie je dat er achter die muur een kleine tafel staat, die niet tegen de muur kon staan vanwege de radiator. De spiegel stond dan weer wel op de radiator zodat hij niet wegschoof, en we niet bovenop die radiator konden kijken. Er hing altijd een kleedje over om de kattenbak te camoufleren die eronder stond. Handig opgelost, maar als je aan de eettafel zat dan keek je altijd onder die tafel op de kattenbak, op de zijkant van de radiator, achter de spiegel, en je zag ook meteen wat er aan de andere kant van de muur stond. En dat maakte het allemaal verschrikkelijk rommelig en druk.

Die spiegel staat inmiddels op de badkamer, en het tafeltje is verkocht.

En nu…..

119

Nu is de verwarming, weggehaald (op de leiding na) en hebben we daar een blok gebouwd waar van alles in gebeurt. En dat gebeurt allemaal uit het zicht, en zodoende is het van alle kanten rustig. Ja, ik hou van rust..

Laten we beginnen met het uitzicht vanaf de eethoek. Zoals je ziet is dat blok aan deze kant een dichte muur die gebouwd is tegen het plafond. Dat plafond waar we toen die lekkage hadden. En dat plafond wat na het maken gestuukt werd, maar zo slordig dat Jan het zelf weer over heeft moeten doen.

 

087

Als we aan de voorkant kijken zie je dat ik in dat blok een nis heb laten maken, waar ik ook nog wat leuks in kan zetten. En hier kun je ook zien dat wij de keuken van twee kanten in kunnen lopen. En dat die muur dus in het midden van de ruimte staat.

Ik probeer de andere kant goed te laten zien, maar dat valt niet mee omdat de afstand naar de aanrecht niet zo groot is. En dan krijg je ook nog al die scheve lijnen van de muren, dus het is niet de mooiste foto.

 

016

Maar als ik dan nog iets meer doorschuif dan zie je dat ik het aan de andere kant open heb gelaten, om daar onderin de kattenbak in te bouwen. was even afwachten of de heren het goed keurden, maar dat was geen enkel probleem. We hebben daarboven ingebouwde afvalemmers zodat een losse pedaalemmer ook overbodig is, en ik heb een koffiehoekje.

 

081

Doordat ik hier nu mijn koffiehoekje heb, is er op de aanrecht weer meer plaats gekomen. En heb ik daar weer andere dingen neer kunnen zetten die ik in een keuken mooi vind en makkelijk voor het grijpen heb, zoals de peper en zoutmolens e.d.

 

109

Zoals je ziet is het open gedeelte alleen te zien als je echt bij de aanrecht staat, en zo zijn er een aantal lelijke dingen mooi weggewerkt, en geeft het ook weer meer rust.

Stoer, sober en functioneel…. Ik hou ervan.

zaterdag 31 oktober 2015

Waar ooit de keuken zat….

 

 

 

Dit gedeelte is de plaats waar de keuken ooit zat. Het was echt klein te noemen met 50 cm aanrechtblad aan beide kanten van de spoelbak. En toch hebben we ons daar de eerste jaren heel goed mee gered.

Toen we hier kwamen wonen hebben we wel meteen een open keuken gemaakt. En daarna hebben we het heel wat keren veranderd om (voor zover dat kon) meer bergruimte en aanrecht te krijgen, totdat we besloten om er wat aan te bouwen. En ook al moesten we daardoor wat van de tuin inleveren, het was het meer dan waard. Op de plaats van de keuken kun je eigenlijk niet veel meer dan een kast neerzetten, want je moet er steeds doorheen lopen, maar het oogt veel ruimer in de woonkamer.

Ik had plannen gemaakt voor dit stukje van de woonkamer, maar dat plan hebben we voorlopig even laten varen. Er zit nl een schoorsteen in deze ruimte, en ik wilde hier eigenlijk een kachel maken, maar ik ben enorm geschrokken van de prijzen. Ik zag het al helemaal voor me, maar wie weet doen we dat later nog eens een keer.

Het muurtje is een draagmuur en is de orginele buitenmuur, vandaar dat hij ook zo dik is.  Daar zat het raam- en deurkozijn in. Dat deurkozijn zag je ook nog steeds zitten, maar dat is nu weggewerkt, en daardoor is de muur stoerder geworden.

 

086

 

080

 

084.1

De kast heb ik nu naar de andere kant geschoven, en zo lijkt de muur nog groter geworden. Voor de radiator heb ik een schapenvachtje gelegd die ik eerst in de buitenstoel had liggen. En joep vind het heerlijk om daar op te liggen. Tja, hij houd ook van sfeer hihi…

Op de kast staat nog steeds de oude tinnen cloche die ik ooit in Tongeren heb gekocht.

Lino en piombo zijn de kleuren van de kalkverf die we hebben gebruikt. Die kleuren hadden we al, en we vonden ze eigenlijk nog steeds mooi, en passen ook bij onze meubels.

Weet je niet meer hoe het eerst was? Dan zal ik even een voor foto plaatsen.

 

2013 (19)

En als je goed kijkt zie je ook hoe de radiatorombouw een andere look gekregen heeft. Het rooster hebben we vervangen door een plaat waar gleuven ingezaagd zijn, en alle overstekende randjes zijn eraf gezaagd, zodat het helemaal strak is geworden. Dat was ook nodig omdat de muur helemaal doorloopt in de keuken, en zodoende echt een stoer blok is geworden.

Bovenop de ombouw staat een oude glazen apothekers pot op een oud tinnen bord en die gebruik ik als windlicht. En nog een ander tinnen bord gewoon onder de spiegel. Die spiegel brengt daar licht in de ruimte, omdat het daar het daglicht opvangt van het voorraam. Want dit gedeelte zit wel tussen alle andere ruimtes in, en daardoor is het ook een donkere ruimte.

 

075

Als we om de muur heen kijken, zie je nu weer een andere muur. En die andere muur was er eerst niet, want daar stond een tafeltje met de spiegel die nu op de badkamer staat.

 

093

Maar dat muurtje laat ik in een volgende post verder zien.

 

Fijn weekend!!

zondag 18 oktober 2015

Klaar….?

 

 

Eindelijk kan ik zeggen dat we klaar zijn, voor zover dat natuurlijk kan bij iemand wiens passie “wonen” is.

Er is in 1 jaar ontzettend veel gebeurd. En ondanks de tegenslag van een kapotte kachel, en een plafond wat naar beneden viel ivm een lekkage, is het helemaal naar wens geworden. Het duurde allemaal wat langer omdat het natuurlijk in de avonduren en in het weekend moest gebeuren, en Jan ook nog twee huizen van onze zonen onder handen heeft genomen. Maar doordat we er de tijd voor hebben genomen, hebben we ook wel echt keuzes gemaakt waar we goed over na gedacht hebben. Want Jan heeft al te kennen gegeven dat het nu toch wel echt klaar is met de klusprojecten.

Alhoewel…. We hebben één klusproject laten varen ivm met de hoge kosten die het met zich meebracht. Dus heel misschien…..ooit…

Vorig jaar Oktober zijn we gestart op de zolder, om daarna de badkamer, logeerkamer, kledingkamer, overloop/trappengat te doen. En nu hebben we de kamer/keuken en gang ook klaar. Er zijn beneden niet echt mega grote verbouwingen gedaan hoor, maar alles is opnieuw geverfd en de muren opnieuw in de kalkverf gezet. Plafond in de keuken ziet er na zo’n kleine 10 mnd weer keurig uit. En we hebben geprobeerd om bepaalde dingen wat stoerder te maken.

Laat ik in deze post eens beginnen met het raam aan de voorkant. Het raam waar eens de gordijnen hingen die nu op mijn tuinstoelen zitten. (Klik voor de tuinstoelen)

En laat ik eens bij het begin beginnen. We hebben jaren geleden een brede vensterbank gemaakt omdat het toen hip was om veel en om grote planten op de vensterbank te zetten. Naast ons raam zit links en rechts nog een stukje muur en daar hadden we de vensterbank dan ook doorgetrokken naar de muren zodat daar nog de luidspeakers van Jan op konden staan. Maar ook toen veranderde het nogal eens bij ons. Jan kocht grotere speakers die op de grond moesten, de cd’s en mijn verzameling fotoboeken kon ik nergens meer kwijt. Bovendien waren de kids nog klein en we hadden veel meer spullen in de kamer om een plekje te geven.

We hebben toen naast het raam en over de diepte van de vensterbank een plaat gezet, en zo kregen we links en rechts twee aparte stukken naast het raam. We hebben daar toen schappen ingemaakt om o.a. de cd’s en fotoboeken neer te zetten. Maar omdat het niet leuk is om daar tegenaan te kijken had ik twee gordijnen gemaakt die het afschermde. Heel veel mensen keken ook altijd heel raar als ik iets achter gordijn vandaan haalde. Maar als je klein woont dan word je heel slim in het aanpakken en indelen van ruimte.

We hebben daar ook vouwgordijnen hangen en die overgordijnen waren dus nep, en konden dus ook niet helemaal sluiten. En eigenlijk vond ik het niet zo leuk om overgordijnen en vouwgordijnen bij elkaar te hebben. Bovendien kon ik onder de vensterbank allerlei dingen zien zoals de modem, harde schijf en wat al niet meer.

En toen had ik het plan om er deuren voor te maken, en legde het voor aan Jan, want ik kan wel iets bedenken…., voor het maken heb ik toch echt Jan nodig. Samen hebben we iets bedacht en het kreeg langzaam vorm. En toen boven de vloer van het kleinste kamertje eruit ging wist ik meteen waar we die planken voor konden gebruiken. Juist…. voor de deuren.

 

IMG_0767 (2)

 

IMG_0769

Zoals jullie zien hebben we boven een klein deurtje en onder een grotere deur, die onder mooi aansluit met plint en al op de vloer. het is of ze er altijd al gezeten hebben. En het toont ook weer veel ruimer. We hebben de kasten links en rechts samen met het kozijn in gritti geschilderd.

Er hangt ook weer een nieuw vouwgordijn, de andere was echt spotgoedkoop en dat kon je ook al snel zien. Maar dat was ook echt een noodoplossing. Deze stof heb ik bij Minke van Eden Interieur gekocht. Het is een dikke zware linnen, en die heb ik wel weer op mijn eigen lia-manier gemaakt. De meeste vouwgordijnen eindigen nl altijd gelijk, maar ik vind het gewoon leuk om anders te zijn.

Tot slot hebben we in deze hoek een nieuwe hoes op de bank laten maken. Nu hoor ik jullie denken, laten maken!!! Ja, deze keer wel, want ik had prachtige stof uitgekozen en daar zat natuurlijk een prijskaartje aan. En via via kwamen we bij iemand die ze maakt voor het zelfde bedrag incl stof. En mijn handen hadden al zoveel gedaan, dat ik dit graag uit handen gaf.

Om beter in het kastje te komen hebben we ook het tafeltje smaller gemaakt. Twee planken heeft Jan er tussen uit gehaald, en wat een verschil gaf dat. Vind hem nu zelfs nog stoerder geworden. En ook de ram heeft weer een plekje gekregen in de kamer. Jaren geleden had ik er bij de stamkamer eens een gezien, maar toen nog vreselijk duur. Tot ik er in datzelfde jaar op vakantie een zag voor de halve prijs, en tja toen kon ik niet doorlopen. Opeens stonden ze overal in de winkel en was ik hem even zat, maar nu mag hij toch weer te voorschijn komen.

 

IMG_0777

IMG_0793

De muurtjes zijn iets verschillend en dus bestaat links een deurtje uit drie planken en rechts uit twee planken. Maar het stoort niet…  En die grote speakers staan hier dus gewoon in het zicht, en het is niet het mooiste maar het is een huis waar we in leven, en muziek hoort bij ons leven.

 

009

Even een voor foto om mee af te sluiten.